DZC '68NieuwsOverige nieuwsTess Horstik vertelt over Zelos VR1 – DZC’68 VR1

Tess Horstik vertelt over Zelos VR1 – DZC’68 VR1

Na de verdiende overwinning op DZSV vorige week stond nu Zelos op het programma. Een mooie streekderby gevoerd door gezonde rivaliteit en de wil om te winnen. Thuis hadden we de 3 punten tegen Zelos al te pakken en mijn verwachting was dat we ook uit van Zelos zouden winnen!
Om half 1 werden we verwacht in de bespreekruimte bij DZC’68. Daar werden wij opgewacht met koffie/thee en heerlijke broodjes van Ebbers. Nee, grapje. Dit is nog iets wat we moeten gaan regelen met de familie Ebbers J. Vandaag was ons team niet compleet, Sanne en Terry ontbraken helaas. Gelukkig waren Anne Bos en Mariëlle, sterspelers uit dames 2, zo lief om ons te komen versterken.

Na een korte bespreking vertrokken we met 5 volgeladen auto’s naar Zelhem. De sfeer was ontspannen en iedereen had zin om Zelos te verslaan. Eenmaal op de club aangekomen verzamelden wij ons weer in de kleedkamer. Daar kwam Jodie met een aangename verrassing, namelijk een nieuwe muziek box. Dit was niet zomaar een box, maar een box met discolampen, een microfoon en bovenal een heerlijk geluid. Een mooie toevoeging voor onze derde helft, maar ook goed als warming-up voor de wedstrijd.

Na een goede warming-up, maakten we ons klaar voor de wedstrijd. De eerste helft begonnen we met slordig voetbal. We speelden te vaak de lange bal, waardoor we veel onnodig balverlies leden. Na 15-20 minuten spelen kwamen we steeds wat beter in de wedstrijd. We wisten elkaar beter te vinden en dat leidde tot een aantal kansen. Dit leidde ook tot het eerste doelpunt. Een mooie steekbal van Mira zorgde ervoor dat ik door kon lopen en de bal links van de keeper in de goal kon schieten. Een verdiende 1-0!

De 1-0 zorgde ervoor dat we wat meer ontspannen gingen voetballen. Wij hadden veel balbezit en konden het spel maken. Dit zorgde wederom voor het nodige aantal kansen. Helaas wisten we deze niet af te ronden. Tot de 35e minuut. Jodie werd onderuit geschoffeld en kreeg een vrije trap. Met haar mooie traptechniek schoot ze de bal vanaf een meter of 20 in de verre hoek. De keeper stond erbij en keek ernaar. Met een verdiende 2-0 voorsprong gingen wij de rust in.

De 2e helft begonnen wij wederom erg slordig. We gaven onze tegenstanders te veel ruimte, waardoor zij de ruimte kregen om te gaan voetballen. Een aantal keren kwamen ze er via de zijkant goed langs, maar op een paar kleine kansen na wisten ze weinig dreiging uit te oefenen. In de 60e minuut wist Zelos in onze 16 te komen, waarbij de spits van Zelos, over haar eigen benen struikelde en een penalty versierde. Gelukkig wist onze keepster Serena de bal uit het doel te kijken, waardoor de penaltyneemster van Zelos de bal naast het doel schoot. Na de penalty pakten we ons spel weer op.  We hadden veel balbezit en gingen aanvallender voetballen.  Dit leidde wederom tot een aantal kansen. In de 75e minuut kon ik na een mooie steekbal van Jara, doorlopen naar de goal en de 3-0 binnenkant paal binnenschieten.

Na de wedstrijd sprak de D. van Dale van Zelos “Het geluk valt altijd bij de dommen”. Ik neem aan dat zij het daar over de penalty had die hun de 2e helft geschonken werd. Het spreekwoord dat ik graag aan deze wedstrijd zou willen geven is “Zonder de bal kun je niet winnen”. Wij waren de bovenliggende partij, hadden veel balbezit en wisten genoeg kansen te creëren. Ook al kunnen we voetballend veel beter en hadden we onze kansen meer mogen benutten, hebben we verdiend gewonnen met 3-0. Een jantje, noemen ze het ook wel!

Uitblinker van vandaag was voor mij Jodie. Zij heeft voor mij gereden, heeft nog voor de wedstijd neusspray voor me gekocht, kwam met een mooie muziek box aanzetten, maakte een prachtig doelpunt en zorgt voor een leuke facebookpagina van DZC DAMES 1!  Jodie bedankt!

En oh ja, WIJ STAAN BOVENAAN, JA WIJ STAAN BOVENAAN.

Opstelling DZC’68 VR1: Serena Frerix, Anne Palm, Elke Wolterinck, Anne Hazelaar (Mariëlle Peters) , Rienke Rijks, Jara Hoopman, Jodie Heijink, Maartje Bussink, Tess Horstik (Anne Bos), Mira Jansen en Mies Eggink (Marissa Horstink)


Deel deze pagina via: