DZC '68NieuwsOverige nieuwsMeedoen is belangrijker dan winnen…

Meedoen is belangrijker dan winnen…

Dat is en blijft het motto voor voetbal bij DZC’68. Iedere week schrijf ik een nieuw verslag voor de Pro Data Champions League. Dat moet ook want er is toch elke keer weer iets nieuws te melden! Eén boodschap echter, herhaal ik graag ieder jaar nog even. Namelijk; meedoen is belangrijker dan winnen! Waarom? 
Omdat deze boodschap zo ongelooflijk belangrijk is. En zeker bij de kinderen die nét beginnen met voetbal. De Pro Data Champions League spant zich in om ieder kind mee te laten doen op zijn of haar niveau, tempo en mogelijkheden. Want waar gaat het nu eigenlijk om? Om die uitslag aan het eind van ieder partijtje? Welnee, ik kan u verzekeren dat ze zich aan het eind van de week de uitslagen van de wedstrijden echt niet meer kunnen herinneren. elangrijkste doel is dat elk kind  met plezier en zelfvertrouwen iedere week weer op het veld staat. En dat ze met een voldaan gevoel weer naar huis gaan en uitkijken naar de volgende zaterdag. Fouten worden er niet demaakt. Alles is goed of je nou wel of niet scoort, de bal wel of niet raakt, snel bent of langzaam, rustig of druk.  Op deze jonge leeftijd zijn er ook een heleboel zaken die ze eenvoudigweg nog niet kunnen. Samen spelen kunnen ze niet, overspelen kunnen ze niet, een gerichte voorzet geven kunnen ze niet, inzicht hebben ze niet, positiespel kunnen ze niet, langs de lijn kunnen ze niet, een corner nemen kunnen ze niet, een acca, stiftje, lob, kappen en achter het standbeen langs kunnen ze niet.       Oja..en GÁÁÁÁN kunnen ze niet. Of dat wil zeggen:  ze gaan wel maar niet altijd de goede kant op.    Je ziet ze denken…wat bedoelt ie nou met GÁÁÁN…ik GÁÁÁ toch??? En weet u wat het mooie is..dat HOEVEN ze ook nog helemaal niet te kunnen. Waar ze wel goed in zijn? Ze zijn te schattig voor woorden, het aaibaarheidsgehalte is heel hoog, ze vertederen, zijn heerlijk openhartig, ze hebben lol, zijn trots op elke actie, mopperen zelden op elkaar, staan regelmatig even gezellig te kwebbelen, juichen voor elk doelpunt ( en ja ook als er een eigen doelpunt is gescoord…hij zat er toch in, nietwaar?). En niet gescoord of de bal ver naast….JAMMER??? Welnee, het was gewoon een geweldige knal. Niks niet jammer. Het is pas jammer als wij als volwassenen dat gaan benadrukken. En het is ook jammer dat we dat soms een keertje te vaak ook daadwerkelijk doen. Dus……….  Meedoen is belangrijker dan winnen…..vindt u dat ook?

Het was weer raak, hoor! We hadden het geluk om ook deze week een speler van de week in de catacomben van DZC’68 te mogen interviewen. En in dit geval geen speler maar een speelster!!!     Dat is nu zo bijzonder hè..in onze Champions League spelen ook meisjes een cruciale rol. In de ‘grote mensen’ Champions League zijn ze nog niet zo geëmancipeerd. Eerder een beetje star en ouderwets…maar wij zijn hip en modern! Dus natuurlijk spelen bij ons de meiden van de toekomst! En daar hoort Iris zeker bij. Iris is van het kaliber; klein van stuk maar groot van daden! Onverstoorbaar voetbalt ze tegen menig tegenstander en laat zich nooit van de wijs brengen Een drive als die van haar kom je zelden tegen! Ze heeft ook ambities en een doel en daar werkt ze hard aan. Ze wil namelijk net zo goed worden als haar grote zussen! Iris is voor Nederland.En dat komt, heel simpel, omdat ze Nederlands is. Ze weet niet precies wie er in het Nederlands Elftal speelt (en heel eerlijk gezegd weten wel meer mensen dat zo langzamerhand niet meer) maar ze vindt ze wel gewoon allemaal leuk!  Het lievelingseten van Iris is frietjes met mayo en een frikandel! Laten we die nou net superveel hebben in de kantine van DZC’68. Alhoewel….’s morgens om 10 uur frietjes…hm ik denk dat haar papa en mama dat nou niet meteen een supergoed idee vinden. Iris weet al wat ze later worden wil. Ze wil mama worden en voor haar werk dokter. (uh…gaat ze dat mama ding dan doen in haar vrije tijd???). Ze wil dan graag 100 kindjes…welja 100 maar? Kleinigheidje hou je, nietwaar? Als ze moet werken als dokter heeft ze gewoon oppas en haar broertje Dave. Die komt ook gewoon oppassen. Dokter zijn is best makkelijk…als iemand pijn in de buik heeft dan geeft ze gewoon een zakje met medicijnen. Ik weet wel waar ik zijn moet als ik later pijn in de buik heb. Gewoon een zakje met medicijnen en al mijn ellende is in 1 klap opgelost!

Volgende week een spannende dag….voor het geval u het nog niet weet….Sinterklaas komt met zijn Pieten weer aan in Doetinchem. Hij zal toch niet weer de weg kwijt zijn??? Als u iets heel hard hoort zingen dan zijn wij het….Dan HOORT de Sint wel waar hij wezen moet!! Tot dan! Annabel

 

Deel deze pagina via: